Grecka nadzieja

Opublikowano: 02.02.2015 | Kategorie: Gospodarka, Polityka, Publicystyka

Liczba wyświetleń: 0

Pod koniec minionego roku “Gazeta Wyborcza” po raz kolejny udzieliła nam lekcji. Jak zwykle o sobie. Otóż dowiedzieliśmy się czym dla redaktorów największego polskiego dziennika jest tragedia grecka. [1] Recz jasna chodzi o kryzys ekonomiczny w tym kraju. Ale tragedią nie jest ani bezrobocie, ani masowa pauperyzacja, strach i niepewność jutra, upadek służb publicznych, przemoc faszystowska, ani nawet epidemia AIDS w rejonie Aten. Na miano tragedii zasługuje natomiast chęć położenia kresu polityce, która doprowadziła do tego wszystkiego. A mówiąc wprost tragedią na miarę wrażliwości Gazety Wyborczej jest pomysł zmuszenia europejskich bankierów by ponieśli część kosztów kryzysu, w który wepchnęli kontynent, i na którym nieustannie żerują. Do tego sprowadza się najważniejszy punkt programu Syriza – radykalno-lewicowej partii, która ma wszelkie szanse na wygranie przedterminowych wyborów w Grecji 25 stycznia br.

Dlaczego jednak greckiemu społeczeństwu podoba się głoszony przez tę samą Syrizę pomysł odrzucenia unijnej pomocy? Zapewne dlatego, że dotychczas jedynym beneficjentem różnych programów ratunkowych fundowanych przez Trojkę (Komisja Europejska, Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Europejski Bank Centralny) pod pozorem niesienia pomocy gospodarkom Grecji czy Portugalii była finansjera. Ani Grecy, ani Portugalczycy nawet nie zobaczyli setek miliardów euro, które wpompowano bezpośrednio w prywatne instytucje finansowe w stylu Deutsche Bank czy Societe General spekulujące obligacjami emitowanymi przez rządy tych krajów. Podczas gdy bankierzy odpowiedzialni za kryzys wciąż żyją na kroplówkach z publicznych pieniędzy, Grekom i Portugalczykom (a także Irlandczykom i Hiszpanom) zaoferowano jedynie brutalne cięcia wydatków budżetowych, demontaż sektora publicznego, obniżki płac i emerytur, masowe zwolnienia i nieustanne zaciskanie pasa. To samo, tyle że w mniej radykalnej postaci stało się udziałem wszystkich społeczeństw Europy, w szczególności zaś krajów strefy euro. Rzekome koło ratunkowe rzucone przez Trojkę od początku było kamieniem przywiązanym do szyi zwykłych ludzi, których bezlitośnie łupiono, by wesprzeć europejską finansjerę. I właśnie o zerwanie z tą polityką, tyleż intratną dla banków co zabójczą dla społeczeństw poszczególnych krajów, ale także podkopującą strefę euro i samą Unię Europejską, chodzi dziś greckiej lewicy radykalnej. W gruncie rzeczy jest to postulat uratowania projektu wspólnej Europy przez jego radykalne zreformowanie.

Po 7 latach od krachu na rynkach amerykańskich kredytów hipotecznych wysokiego ryzyka Europa wciąż tkwi w kryzysie. Nawet skorzy do przesadnego optymizmu ekonomiści głównego nurtu i dziennikarze niezbyt krytycznego The Economist wieszczą w tym roku groźbę kolejnej recesji, a wzrost gospodarki europejskiego lidera czyli Niemiec prognozują na okołorecesyjne 1%. Trudno im się dziwić – rok 2014 był kolejnym rokiem stagnacji – minimalnego wzrostu (i recesji w kilku krajach – np. we Włoszech), zastoju w inwestycjach, produkcji przemysłowej i zamówieniach, a z drugiej strony wysokiego bezrobocia (w 10 krajach ponad 10%, w tym w Hiszpanii i Grecji ponad 25%!) i wysokich poziomów zadłużenia poszczególnych krajów. Wskutek pogłębiającej się destabilizacji stosunków pracy rośnie też armia prekariatu – pracowników bez praw i świadczeń pracowniczych, balansujących na lub poniżej granicy biedy. Dane te stanowią dobrą podstawę dla bilansu dotychczasowej polityki ekonomicznej realizowanej w Unii, a szczególnie w eurostrefie. Zasługuje ona w pełni na miano zarządzania kryzysem – tzn. działań mających na celu nie tyle przezwyciężenie przyczyn załamania i rozruszanie gospodarek, ile uporczywą obronę interesów wielkiego kapitału związanych z modelem ekonomicznym, który do kryzysu doprowadził.

Zarówno zalewanie rynków finansowych rzekami pieniędzy przez EBC (który wobec zakazu wspierania państw oferuje minimalnie oprocentowane kredyty bankom prywatnym, a one następnie sprzedają je państwom na solidny procent) jak i oszczędności nie dały rezultatów. Nie wydarzył się cud i z cięć płac oraz wydatków nie powstał wzrost gospodarczy. Udało się natomiast skutecznie podkopać unijną demokrację i pozbawić Europejczyków wiary w sens instytucji takich jak parlament europejski. Najlepszym tego dowodem są wyniki zeszłorocznych eurowyborów – niska frekwencja i wysokie notowania skrajnej prawicy pokazują skalę frustracji obywateli. Ale ryba psuje się od głowy – to neoliberalna dyktatura Trojki, likwidacja resztek demokratycznej kontroli polityk ekonomicznych narzucana przez Europejski Mechanizm Stabilizacyjny czy tzw. sześciopak oraz antyimigrancki kurs Komisji Europejskiej [2] i przywódców w rodzaju Davida Camerona stanowią prawdziwe zagrożenie.

Dlatego, w tym brunatniejącym pejzażu tak ważne są dwa kraje: Grecja i Hiszpania. Społeczeństwa ciężko doświadczone kryzysem, a zarazem konsekwentnie sprzeciwiające się niszczycielskim kuracjom oszczędnościowym. Z greckich strajków generalnych i hiszpańskiego ruchu oburzonych wyrosły Syriza i Podemos – siły polityczne zdolne do przejęcia władzy i radykalnej zmiany. Nie tylko na własnych podwórkach, ale na całym kontynencie. Rzecznicy europejskiego kapitalizmu doskonale o tym wiedzą i dlatego podjęły kampanię zastraszenia ich ewentualnymi sukcesami wyborczymi. W roku 2012 taka kampania odebrała Syrizie zwycięstwo.

Ale tym razem Grecy nie dali się zastraszyć i Syriza doszła do władzy. Oby wkrótce podobnej odwagi nie zabrakło Hiszpanom.

Autorstwo: Przemysław Wielgosz
Źródło: Le Monde diplomatique – edycja polska

PRZYPISY

[1] http://wyborcza.pl.

[2] Patrz: Stefano Liberti, „Dla kogo Europa?”, Le Monde diplomatique – edycja polska, styczeń 2015.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars Zostań pierwszą osobą, która oceni ten wpis!
Loading...

TAGI: , , , ,

OD ADMINISTRATORA PORTALU

Hej! Cieszę się, że odwiedziłeś naszą stronę! Naprawdę! Jeśli zależy Ci na dalszym rozpowszechnianiu niezależnych informacji, ujawnianiu tego co przemilczane, niewygodne lub ukrywane, możesz dołożyć swoją cegiełkę i wesprzeć "Wolne Media" finansowo. Darowizna jest też pewną formą „pozytywnej energii” – podziękowaniem za wiedzę, którą tutaj zdobywasz. Media obywatelskie, jak nasz portal, nie mają dochodów z prenumerat ani nie są sponsorowane przez bogate korporacje by realizowały ich ukryte cele. Musimy radzić sobie sami. Jak możesz pomóc? Dowiesz się TUTAJ. Z góry dziękuję za wsparcie i nieobojętność!

Poglądy wyrażane przez autorów i komentujących użytkowników są ich prywatnymi poglądami i nie muszą odzwierciedlać poglądów administracji "Wolnych Mediów". Jeżeli materiał narusza Twoje prawa autorskie, przeczytaj informacje dostępne tutaj, a następnie (jeśli wciąż tak uważasz) skontaktuj się z nami! Jeśli artykuł lub komentarz łamie prawo lub regulamin, powiadom nas o tym formularzem kontaktowym.

5
Dodaj komentarz

Chcesz skomentować? Zaloguj się!
  Subskrybuj  
najnowszy najstarszy
Powiadom o
adambiernacki
Użytkownik
adambiernacki

Greki moje kochane powieście kilkuset spekulantów i bankierów to będzie dobry początek:-)

Rozbi
Użytkownik
Rozbi

Jeśli lekiem na zło ma być to co doprowadziło ich do nadmiernego zadłużenia i tego kryzysu – to nie widzę różowej przyszłości dla Greków , ani dla Hiszpanów ani dla całej Europy.

Przecież to co proponuje Syriza to powrót do rozbuchanych wydatków rządowych, zero oszczędnosci, same wydatki. Skąd oni wezmą na to środki? Ale cóż, kto bogatemu zabroni.

Nie twierdzę że uleganie bankierom to sposób – najlepiej by było gdyby od razu na początku kryzysu Grecja wyszłą ze strefy Euro – ogłosiła niewypłacalnośc i bankructwo i przeszła z powrotem na Drahmę – do tego czasu sytuacja by się ustabilizowała.

A w tym momencie bankructwo Grecji pociągnie za sobą inne kraje które dały jej pieniądze w ramach pakietu ratunkowego i niewypłacalność Grecji spowoduje znaczne zwiększenie długu publicznego np Włoch czy Francji a zapłacą za to w pierwszej kolejności zwykli obywatele.

Syriza jest pewnym rozwiązaniem ponieważ przez swoje nierozmyślne decyzje gospodarcze może w końcu doprowadzi do tego co nieukninone czyli do bankructwa Grecji, lepiej wcześniej niż przedłużać tą ekonomiczną agonię w nieskończoność.

Szaman
Użytkownik
Szaman

Rozbi@ co ty chrzanisz? Podajesz nam tu wynik przemyśleń spowodowanych medialną papką i prokapitalistycznym pierdzeniem farmazonów.

“Przecież to co proponuje Syriza to powrót do rozbuchanych wydatków rządowych, zero oszczędnosci, same wydatki.”

Kiedy ludzie zrozumieją w końcu że bogactwo NIE rodzi się z oszczędności tylko z DOBRZE ulokowanego kapitału?

“Skąd oni wezmą na to środki?

Pojawią się “same”(oczywiście to słowo to tylko chęć uniknięcia kolejnego kilkunastu stronicowego komentarza tłumaczącego “jak?” na który KAŻDY moze sobie znaleźć odpowiedź sam ) jeśli tylko RZECZYWIŚCIE zrealizują swój program ze strony dobrze wyedukowanego zadowolonego kreatywnego i zdrowego społeczeństwa NIE nękanego chorą kosztowna biurokracją i NIE szukającą zasiłku dzięki PERSPEKTYWOM jakie się pojawią gdy to nastąpi oraz dzięki opodatkowaniu złodziejskich pijawko-koncernów które, po prawdopodobnej ucieczce, zastąpią PRAWDZIWI przedsiębiorcy greccy uiszczający podatki i sprzedający towary Z Grecji.

” Nie twierdzę że uleganie bankierom to sposób – najlepiej by było gdyby od razu na początku kryzysu Grecja wyszłą ze strefy Euro – ogłosiła niewypłacalnośc i bankructwo i przeszła z powrotem na Drahmę – do tego czasu sytuacja by się ustabilizowała.”

nic by się nie “ustabilizowało” bo NIEstabilny był i jest ten CHORY system który trzeba zmienić.

” …bankructwo Grecji pociągnie za sobą inne kraje które dały jej pieniądze w ramach pakietu ratunkowego i niewypłacalność Grecji spowoduje znaczne zwiększenie długu publicznego np Włoch czy Francji a zapłacą za to w pierwszej kolejności zwykli obywatele.”

Tak ale tylko rozgłaszanie takich pierdół jak pleciesz sprawi że ich cierpienie pójdzie na marne. JEŚLI uświadomią sobie natomiast dlaczego NAPRAWDĘ im sie dostało to bedą wystarczająco wkurzeni żeby ruszyć tyłki i to zmienić. Ty natomiast klepiesz jak papuga medialną dezinformacyjną papkę która ma zwalić winę na Grecję. A TYLKO to powstrzymuje ten system od upadku- NIEWIEDZA i brak zrozumienia prawdziwej istoty tego całego cierpienia którego są uczestnikami: FAKT ISTNIENIA BANKSTERSKIEJ i KORPORACJONISTYCZNEJ MAFII która ich OKRADA.

” Syriza jest pewnym rozwiązaniem ponieważ przez swoje nierozmyślne decyzje gospodarcze może w końcu doprowadzi do tego co nieukninone czyli do bankructwa Grecji, lepiej wcześniej niż przedłużać tą ekonomiczną agonię w nieskończoność”

I znów się mylisz: To wyznawcy obecnego systemu CHCIELI BY żeby tak się to skończyło :P Najgorszą tragedią (oczywiście dla złodziei) będzie własnie to co BEZ WĄTPIENIA nastąpi jeśli Syriza w rzeczywistości ma uczciwe intencje (a czego nie można będzie niestety potwierdzić prędzej jak za 2-3 lata) czyli kolejny ekonomiczny “cud”(a raczej naturalny porządek przyczynowo skutkowy zmiany przestępczego oligarchicznego systemu banksterskiego na pro społeczny) , tym razem Grecki.

Rozbi
Użytkownik
Rozbi

Kieruje się faktami a fakty są takie że obecnie Grecja jest zadłużona na ponad 300mld Euro (albo i więcej) nie ma fizycznej możliwości żeby to spłacić więc jedynym wyjściem jest wyjście ze strefy Euro, ogłoszenie niewypłacalności i bankructwo.
Następnym krokiem jest albo hiperinflacja albo duże oszczędności i zmniejszenie wydatków rządowych ponieważ zaciąganie kolejnych kredytów w tym wypadku nie będzie możliwa. Jako iż Syriza zapowiedziała że nie będzie ciąć wydatków i mówi dość polityce zaciskania pasa to widzę dwa wyjścia.

Albo kolejne pakiety ratunkowe i ugięcie się grecji pod presją Niemiec, albo w.w. scenariusz i hiperinflację

I wybacz mi ale bogactwo bierzę się z pracy i oszczędności – dobrze ulokowany kapitał nic nie znaczy jeśli nikt na niego pracuje.

Idealnym przykładem jest tutaj Islandia – i tylko tą drogą mogą pójść Grecy jeśli chcą żyć na poziomie. Ale do tego potrzebne jest ogłoszenie niewypłacalnośći i wyjście ze strefy Euro – inaczej Grecy nie mogą zrobić NIC! Ale przypomnę że Islandia po nacjonalizacji banków wprowadziła dodatkowe podatki i zmniejszyła swiadczenia socjalne (czyli zaciskanie pasa)

NAjprościej mówiąć – jeśli Grecja jest w strefie Euro nie może sama drukować sobie pieniędzy – jest uzależniona od EBC – a ten jest uzależniony od całej strefy EURO – czyli głównie od Niemiec- które obecnie sterują budżetem Grecji.
Syriza chcąc zerwać z obecnym “status quo” musi się liczyć z tym że kurek EURO od EBC zostanie zakręcony, więc nie będzie miałą środków na wydatki publiczne.

A wyjście z EURO oznacza poważne zatrzęsienie się tym systemem i wzrost długu publicznego krajów które obecnie są gwarantem długu Greckiego.

Powiedz mi co nie jest faktem i w czym się mylę – bo możliwe że tak jest , ale szukałęm informacji i nie wiem w jaki sposób Syriza przysłowiowo chce zjeść ciastko i mieć ciastko.

Szaman
Użytkownik
Szaman

FeniX@ przeczytaj jeszcze raz mój komentarz to zobaczysz że mówimy o ty samym ;)

Rozbi@ Twój problem polega na myśleniu ograniczonym teraźniejszymi mechanizmami funkcjonowania systemu. Problem polega na tym że NIE da się zmienić chorego systemu działając w OBRĘBIE systemu. I Syriza być może to rozumie, stąd właśnie takie decyzje które osobom myślącym w obrębie systemu wydaja się irracjonalne lub też prowadzące do tragedii. Tak na prawdę jednak zobaczymy za 2-3 lata na ile te farmazony się sprawdzą i jak potoczy się to wszystko. I tka jak pisałem jedyny szkopuł w tym czy syriza to RZECZYWIŚCIE reprezentanci ludności a nie kolejni żydowscy czy amerykańscy agenci.