Wezwali do wprowadzenia 10-letniego moratorium

Opublikowano: 05.12.2014 | Kategorie: Ekologia i przyroda, Gospodarka, Publikacje WM, Wiadomości ze świata

Liczba wyświetleń: 548

W dniach 4-7 listopada 2014 roku przedstawiciele społeczności autochtonicznych, enwironmentalistów i obrońców praw człowieka z 12 regencji i miast Papui Zachodniej spotkali się w Jayapurze, by omówić problemy związane z leśnictwem i przemysłowymi plantacjami na dużą skalę, które w ostatnich latach rozwijają się w zdumiewającym tempie na całej wyspie. Warto podkreślić wagę tego spotkania; trudności i koszty podróży po Papui Zachodniej sprawiają, że poszczególne wspólnoty nie mają ze sobą na co dzień kontaktu. Żyjąc w pewnej separacji wchodzą  w interakcje z przedsiębiorstwami usiłującymi działać na ich terenach niejako w osamotnieniu, chociaż stojące przed nimi problemy są podobne.

W trakcie prezentacji i dialogów opisano firmy zamierzające utworzyć plantacje przemysłowe w  Papui Zachodniej na przestrzeni najbliższych kilku lat, a także profile kompanii zainteresowanych pozyskaniem drewna z wysoko cenionych gatunków drzew. Organizatorzy spotkania uznali, że ważnym jest aby zgromadzone osoby poznały, często gorzkie doświadczenia wspólnot, które miały lub mają styczność z efektami działalności firm z tych branż oraz – jeżeli uznają to za konieczne – aby sformułowały wspólną listę postulatów kierowanych do decydentów rządowych i politycznych, mogących mieć wpływ na rozwój i przebieg inwestycji.

Uczestnicy usłyszeli o długotrwałych niesprawiedliwościach wokół plantacji w Jayapura, Keerom i Boven Digoel, gdzie ziemia została zawłaszczona przy wsparciu wojskowym w czasie dyktatury Suharto, powodując problemy, nierozwiązane do dziś. Formuła przekazu była wiarygodna, jako że to sami pokrzywdzeni opowiadali o trudnościach z jakimi musieli się zmagać po zmianach jakie zaszły w ich otoczeniu. Ludzie przybyli z głębokiego południa opowiadali o tym jak zostali zmarginalizowani w momencie gdy w ich okolicach pojawiły się plantacje w ramach rozwoju agrobiznesu MIFEE. Inni pochodzący z Sorong, Nabire i Mimiki opowiedzieli jak przygotowywali się do zmian, które przyszły na dobre wraz z powstaniem plantacji. Delegaci z Bintuni i Zatoki Wondama, opisując swoje doświadczenia uświadomili słuchaczy, że skutki przemysłu drzewnego są dla lokalnych społeczności nie mniej destrukcyjne.

W każdym z tych przypadków, pojawiające się zaburzenia i konflikty były bardzo podobne. Mówiono o zastraszaniu mieszkańców przez indonezyjskich żołnierzy i funkcjonariuszy policji wspierających przedsiębiorstwa, o utracie środków do życia po tym jak lasy zostały zniszczone, przytaczano obietnice firm zapowiadających rychły rozwój społeczności w sąsiedztwie których będą działały, opisywano pojawiające się problemy środowiskowe tj. zanieczyszczenia, powodzie i utrata zasobów wodnych. Mając to wszystko na uwadze, zebrani zgodzili się na wydanie wspólnej odezwy kierowanej do wszystkich podmiotów mających wpływ na wydawanie pozwoleń i licencji w tym sektorze..

Na szczycie sporządzonej listy, znalazł się postulat bodaj najważniejszy: wezwanie do wprowadzenia 10-letniego moratorium na tworzenie dużych plantacji i wdrażanie rozległych inwestycji leśnych. W intencji zgromadzonych okres ten powinien być wykorzystany na rozwiązanie istniejących już konfliktów na tym tle oraz stać się czasową zaliczką na znalezienie takich formuł inwestycji, dzięki którym firmy z omawianych branż mogłyby działać na tubylczych ziemiach bez narażania lokalnych społeczności. Zwracając się do rządu Indonezji, gubernatorów i terenowych administracji zaapelowali o wstrzymanie się z wydawaniem kolejnych licencji oraz o powołanie odpowiednich jednostek monitorujących stan środowiska i przestrzeganie praw człowieka. Dowódcę Okręgu Wojskowego Cenderawasih XVII poprosili o podjęcie wszelkich działań przeciwko członkom sił bezpieczeństwa zastraszających Papuasów i biorących udział w nielegalnym wylesianiu. Zwrócili się również do rad plemiennych w całej Papui Zachodniej aby ci tworzyli zespoły pojednawcze oraz zwykłe zespoły celem wydzielania granic plemiennych i nanoszenia ich na mapy.

Wśród organizatorów i koordynatorów spotkania znalazły się następujące organizacje: Yaysan Pusaka, Greenpeace Papua, SKP Jayapura, Jerat Papua, Foker LSM Papua oraz Jasoil Papua.

Autor: Damian Żuchowski
Na podstawie: awasmifee.potager.org, westpapuamedia.info, krewpapuasow.wordpress.com [1] [2]
Dla „Wolnych Mediów”


TAGI: , , , ,

Poznaj plan rządu!

OD ADMINISTRATORA PORTALU

Hej! Cieszę się, że odwiedziłeś naszą stronę! Naprawdę! Jeśli zależy Ci na dalszym rozpowszechnianiu niezależnych informacji, ujawnianiu tego co przemilczane, niewygodne lub ukrywane, możesz dołożyć swoją cegiełkę i wesprzeć "Wolne Media" finansowo. Darowizna jest też pewną formą „pozytywnej energii” – podziękowaniem za wiedzę, którą tutaj zdobywasz. Media obywatelskie, jak nasz portal, nie mają dochodów z prenumerat ani nie są sponsorowane przez bogate korporacje by realizowały ich ukryte cele. Musimy radzić sobie sami. Jak możesz pomóc? Dowiesz się TUTAJ. Z góry dziękuję za wsparcie i nieobojętność!

Poglądy wyrażane przez autorów i komentujących użytkowników są ich prywatnymi poglądami i nie muszą odzwierciedlać poglądów administracji "Wolnych Mediów". Jeżeli materiał narusza Twoje prawa autorskie, przeczytaj informacje dostępne tutaj, a następnie (jeśli wciąż tak uważasz) skontaktuj się z nami! Jeśli artykuł lub komentarz łamie prawo lub regulamin, powiadom nas o tym formularzem kontaktowym.

Dodaj komentarz

Zaloguj się aby dodać komentarz.
Jeśli już się logowałeś - odśwież stronę.