Zbadają fenomen księżycowego “kataru siennego”

Opublikowano: 19.07.2018 | Kategorie: Nauka i technika, Wiadomości z wszechświata, Zdrowie

Liczba wyświetleń: 321

Naukowcy planują badania, które wyjaśnią dziwną chorobę występującą u wszystkich osób przebywających na Księżycu. Harrison Schmitt, Amerykanin, który jako 12. stanął na Srebrnym Globie, nazwał ją księżycowym “katarem siennym”. Objawy, takie jak kichanie i zatkany nos, utrzymują się czasem przez kilka dni.

Jak na razie pytań jest więcej niż odpowiedzi. Mimo że badania pokazywały, że przy długiej ekspozycji symulowana gleba księżycowa może uszkadzać komórki płuc i mózgu, nadal “nie wiemy, jak bardzo niebezpieczny jest ten pył” – podkreśla Kim Prisk z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego, który jest jednym z 12 naukowców z zespołu Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA). Z myślą o przyszłych misjach, kwestię tę trzeba dokładnie zbadać.

Pył księżycowy jest wysoce ścierny; niszczy np. warstwy obuwia astronautów. W glebie księżycowej występują krzemiany, a skądinąd wiadomo, że w wyniku wdychania pyłu krzemionki krystalicznej górnicy na Ziemi cierpią na tzw. pylicę krzemową (silicosis).

Ponieważ grawitacja na Księżycu to tylko 1/6 przyciągania ziemskiego, drobne cząstki są dłużej zawieszone i mogą głębiej penetrować płuca. “Cząstki 50-krotnie mniejsze od [średnicy] ludzkiego włosa mogą miesiącami “wałęsać się” po płucach. Im dłużej tam przebywają, tym większe ryzyko toksycznego oddziaływania” – tłumaczy Prisk.

Księżycowy pył jest nie tylko ostry/niewygładzony przez erozję, ale i naładowany elektrostatycznie (dzieje się tak przez cienką atmosferę i stałe oddziaływanie promieniowania słonecznego). Wskutek tego pył unosi się nad powierzchnią, co zwiększa prawdopodobieństwo, że dostanie się do ekwipunku i ludzkich płuc.

By przetestować sprzęt i zachowanie pyłu księżycowego, ESA wykorzysta symulowany pył księżycowy w postaci próbek pozyskanych z regionu wulkanicznego w Niemczech. Uzyskanie “godnego naśladowcy” nie jest jednak wcale łatwe. “Musimy zemleć materiał źródłowy, a to oznacza, że usuniemy ostre krawędzie” – wyjaśnia Erin Tranfield, biolog i ekspertka od toksyczności pyłu.

Autorstwo: Anna Błońska
Na podstawie: DailyMail.co.uk
Źródło: KopalniaWiedzy.pl

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars Zostań pierwszą osobą, która oceni ten wpis!
Loading...

TAGI: ,

OD ADMINISTRATORA PORTALU

Hej! Cieszę się, że odwiedziłeś naszą stronę! Naprawdę! Jeśli zależy Ci na dalszym rozpowszechnianiu niezależnych informacji, ujawnianiu tego co przemilczane, niewygodne lub ukrywane, możesz dołożyć swoją cegiełkę i wesprzeć "Wolne Media" finansowo. Darowizna jest też pewną formą „pozytywnej energii” – podziękowaniem za wiedzę, którą tutaj zdobywasz. Media obywatelskie, jak nasz portal, nie mają dochodów z prenumerat ani nie są sponsorowane przez bogate korporacje by realizowały ich ukryte cele. Musimy radzić sobie sami. Jak możesz pomóc? Dowiesz się TUTAJ. Z góry dziękuję za wsparcie i nieobojętność!

Poglądy wyrażane przez autorów i komentujących użytkowników są ich prywatnymi poglądami i nie muszą odzwierciedlać poglądów administracji "Wolnych Mediów". Jeżeli materiał narusza Twoje prawa autorskie, przeczytaj informacje dostępne tutaj, a następnie (jeśli wciąż tak uważasz) skontaktuj się z nami! Jeśli artykuł lub komentarz łamie prawo lub regulamin, powiadom nas o tym formularzem kontaktowym.

3
Dodaj komentarz

Chcesz skomentować? Zaloguj się!
  Subskrybuj  
najnowszy najstarszy
Powiadom o
gajowy
Użytkownik
gajowy

A jak ten księżycowy pył miałby się znaleźć w ich płucach? Przecież tam nie ma atmosfery. Jest próżnia. Lunonaci addychają powietrzem z butli. W razie nieszczelności kombinezonu to przepływ jest tylko z kombinezonu na zewnątrz – próżnia działa ssąco.

heretyk
Użytkownik
heretyk

Ale @gajowy wbiłeś ćwieka:) Amerykanie byli na księżycu, ale u Kubricka:)

Collega
Użytkownik

Ale Daily Mail ma swoich czytelników za idiotów. A może i redaktorów…?