Poznajmy proroków „nowej normalności”
Rozproszone informacje o przyczynach aktualnych zawirowań w gospodarce przy wydatnym udziale świata medycznego proszą się o syntezę nie tylko dla uporządkowania wydarzeń, ale również poznania autorów i podwykonawców, będących architektami „nowej normalności”.
Oto instytucje-filary reprezentowane podczas Event 201 (wydarzenia zorganizowanego w Nowym Yorku 18 października, 2019 r.): World Economic Forum (Światowe Forum Ekonomiczne), Bloomberg Medical School, niekiedy występująca jako Johns Hopkins University, oraz Fundacja Billa i Melindy Gates. Zgromadzeni na wspólnym posiedzeniu, wzorem ćwiczeń militarnych przeprowadzili symulacje zdarzeń w przypadku wystąpienia pandemii wywołanej groźnym wirusem atakującym górne drogi oddechowe. Lista uczestników, którzy sami siebie określają „graczami” obejmuje takie osobistości jak: Latoya Abbott – pielęgniarka prowadząca terapię zajęciową, Sofia Borges – urzędniczka pośrednicząca w kontaktach z ONZ, Brad Connett – przedsiębiorca zajmujący się zaopatrzeniem branży medycznej w szeroką gamę produktów, Christopher Elias – przewodniczący Światowego Programu Rozwoju Fundacji Gatesów nawołujący do przyśpieszenia opieki medycznej zwłaszcza na rzecz dzieci i kobiet; ponadto prowadzi on nadzór nad działalnością organizacji charytatywnej PATH (Ścieżka).
Tim Evans – z 6-letnią praktyką w Banku Światowym w randze starszego dyrektora Działu Zdrowia i Żywienia, wcześniej członek Fundacji Rockefellera; autor Globalnego Partnerstwa Krzewienia Szczepień i Odporności. Tytuł doktora uzyskał na kierunku gospodarki rolnej.
George Fu Gao – dyrektor chińskiego Ośrodka Kontroli i Profilaktyki Chorób, przewodniczy Azjatyckiej Federacji Biotechnologii, Avril Haines – pracownik Laboratorium Fizyki Stosowanej, członek Krajowej Komisji Wojskowej, doradca prezydenta w zakresie bezpieczeństwa narodowego poprzedniej administracji, radca prawny Krajowej Rady Bezpieczeństwa.
Jane Halton – członek zarządu banku ANZ, Australijskiego Instytutu Studiów Strategicznych, przewodnicząca Koalicji Innowacyjnych Przygotowań do Epidemii, Sekretarz Ministerstwa Finansów oraz Ministerstwa Zdrowia i Seniorów; w swej karierze pełniła szereg funkcji w WHO i OECD.
Mathew Harrington, Martin Knuchel – z Tanza Group, Eduardo Martinez – z Fundacji UPS, Stephen Redd – amerykański CDC (Ośrodek Kontroli Chorób), Hast Taghi – NBC Universal Media, Adrian Thomas – z firmy Johnson & Johnson, Lavan Thiru – analityk i finansista z Singapuru.
Wydarzenie miało na celu nakreślić formę partnerstwa publiczno-prywatnego w reakcji na zagrożenie olbrzymiej skali pandemią. Przyjęto założenie, że skala zjawiska wymagać będzie współpracy międzynarodowej kluczowych instytucji państwowych. Dlatego postulowano powołanie sztabów kryzysowych do spraw pandemii gotowych realizować zalecenia WEC (World Economic Forum) skupiając się na kwestiach gospodarczych, medycznych i społecznych. W ich skład wejdą między innymi organizacje pozarządowe. Celem deklarowanego jako fikcyjnego wydarzenia jest stworzenie jednolitego modelu postępowania. Bloki tematyczne omówione na spotkaniu dotyczyły problematyki medycznej, handlu, podróżowania, finansów, komunikacji. Prelegent otwierający cykl wypowiedzi przewidział, że po zarysowaniu scenariusza pandemii nastąpią wnioski. Wśród obecnych dominują ludzie sfer interesów, finansów, zarządzania, jeśli jakaś branża ma związek z medycyną, to przemysł bardziej kosmetyczny, niż farmaceutyczny (J&J). Dziwi, że definiując rodzaj wirusa domniemanej w ramach ćwiczeń katastrofalnej w skutkach pandemii brak wśród zacnego grona wirusologów, pulmonologów, kardiologów. Znalazło się natomiast w gronie decyzyjnym miejsce dla przedstawiciela fundacji firmy kurierskiej UPS.
Podczas wystąpień tematycznych symulując rolę mediów powtarza się szczegółowe statystyki zachorowań i zgonów. Rolą mediów nagłaśniających rosnącą w tempie geometrycznym liczbę ofiar, jest opisywanie przypadków transferu choroby w wyniku utrzymującej się dynamiki podróżujących. Ujawniane są braki w sprzęcie. Cały scenariusz rozpisany tydzień po tygodniu ze szczegółami poznaliśmy na własnej skórze, więc pomijam to co wiadome. Obecni na sali przyjmują założenie, że zjawisko pandemii doprowadzi do ogromnych utrudnień w łańcuchu dostaw. Restrykcje transportowe spowodują spadek globalnego dochodu o 4%. Recesja doprowadzi do wzrostu inflacji i bezrobocia co jest zapowiedzią globalnej kaskady zmian układów politycznych.
Dla podtrzymania transportu, możliwości podróżowania mocno akcentuje się dbałość o informację w zakresie przestrzegania higieny i warunków sanitarnych. Dostawy podstawowych towarów takich jak żywność i paliwo mają zostać zachowane. Ograniczenia podróżowania sparaliżują turystykę przynosząc olbrzymie straty. Dla uspokojenia mediów społecznościowych można zasugerować wznowienie transportu dla osób zdrowych.
Przywrócenie działalności wielu branż będzie wymagać korzystania z platform technologicznych i pracy na odległość, stąd wyniknie potrzeba wprowadzenia odpowiednich systemów. Dla zachowania zasad komunikacji społecznej trzeba zapewnić koordynację zapoznawania społeczeństwa w poszczególnych krajach z etapami i tokiem dalszego postępowania. Wydawanie biuletynów informujących o tym gdzie można bezpiecznie wypocząć bez narażenia się na chorobę przysporzy wizerunkowi rządzących więcej zaufania społecznego.
Wnioski końcowe zgłoszone przez uczestników:
– Zwiększenie nakładów finansowych na upowszechnienie szczepień i technik diagnostycznych.
– Centralizacja informacji.
– Powtórzenie serii ćwiczeń takich jak Event 201 celem wypracowania standardowych procedur pod kierunkiem osób desygnowanych.
– Podjęcie współpracy z naukowcami, których autorytet zapewni sukces, zwłaszcza w podjęciu badań nad nieznanymi źródłami chorób jak na przykład zika, które mogą okazać się epidemiczne w przyszłości.
Opisane przygotowania, które miesiąc później rozpoczęły się niszczycielsko ogarniając świat, nie mogły być tajemnicą przynajmniej dla innych graczy instytucji organizatorów. 22 stycznia 2020 roku, w ramach World Economic Forum, Polski Instytut Ekonomiczny ze swoim think tankiem obradował w Davos z udziałem premiera Mateusza Morawieckiego. Zawracali sobie głowę nierównościami unijnych podatków, a tymczasem nadciągało gospodarcze tsunami. Jak to możliwe, by think tank był tak niezorientowany będąc członkiem światowego forum i nie podjął stosownych kroków osłonowych?
Opracowanie: Jola
Na podstawie: CenterForHealthSecurity.org