„Pisma natchnione” – co oznacza to określenie?

Opublikowano: 30.01.2021 | Kategorie: Publicystyka, Publikacje WM, Wierzenia

Liczba wyświetleń: 1596

Teksty przyjęte do kanonu „Biblii” określane są jako „pisma natchnione”, inne ewangelie, listy i pisma tego statusu nie mają. Co oznacza to określenie?

Teksty kanonu „Nowego testamentu” są tekstami powstającymi na przełomie I i II w. Nie są to teksty pisane przez proroka, jak miało to miejsce w przypadku innej religii wywodzącej się z nauki Jezusa, islamu i jego świętej księgi, „Koranu”, a teksty pisane przez ludzi wierzących, będące wynikiem pracy i zbierania materiałów, najczęściej z drugiej ręki przez autorów ale również przez ich uczniów, a później mistrzowi przypisane. O takim piśmie możemy mówić dla przykładu w przypadku II listu św. Piotra, który jak wskazują bibliści wykazuje wyraźne korelacje a listem św. Judy, w którym o apostołach, w domyśle, Piotrze i Pawle mówi się jak o osobach już nie żyjących [Jud 1 17-18]. Takie przypisanie swojego tekstu mistrzowi, nie był odosobnionym przypadkiem w starożytności, oni inaczej rozumieli prawa autorskie, dla nich podpisanie swego pisma imieniem mistrza było oznaką szacunku ucznia względem nauczyciela. Nie mówiąc o tym, że niektóre pisma tylko tradycją chrześcijańską przypisywane są określonym autorom, bo prawdziwych autorów nie znamy.

Teksty „natchnione” powstają późno, bo nie wcześniej niż 30 lat po ukrzyżowaniu Jezusa powstawanie i zwłoka w powstawaniu tych pism wiązała się z faktem, iż pierwsi chrześcijanie wierzyli w to, że Królestwo Boże nastąpi jeszcze za ich życia, dopiero gdy zaczęli rozumieć iż odchodzą świadkowie tych wydarzeń postanowiono je spisać. Jednak tych ewangelii i ich wersji powstawało wiele.

Co więcej w początkowym okresie mamy co najmniej trzy konkurencyjne nurty:

1. Nazarejczyków, zwanych inaczej Kościołem Jerozolimskim, (uczniów Jezusa pod kierownictwem Jakuba, brata Pańskiego) dążących do rozwoju jako sekta w judaizmie [Dz.Ap. 21, 20]. Po powstaniach żydowskich, szczególnie Bar-Kochby (rok 135), następuje zanik przywództwa żydowskiego w pierwotnym chrześcijaństwie. Jeden z odłamów tego ruchu, ebionici, zgodnie z teorią Jeana Alcadera byli tymi wspominanymi w „Koranie” dobrymi chrześcijanami, których nauka dała podstawę pod naukę islamu. Jako ciekawostkę można podać, iż ebionici nie uznawali Jezusa jako Boga a jako proroka, i tak dziś uznaje go islam.

2. Chrześcijan (taką nazwę nadano im w Antiochii), nawróceni z pogaństwa i z judaizmu [Dz.Ap. 11, 26].

3. Gnostycyzmu wywodzonego od Szymona Maga, tego który zgodnie z „Dziejami apostolskimi” chciał kupić dar Ducha Świętego [Dz.Ap. 8, 9-24].

Ślady ścierania się między tymi trzema nurtami można zobaczyć zarówno na kartach „Nowego testamentu” jak i na kartach pism apokryficznych. Dla przykładu ścieranie się z nurtem gnostycznym widzimy zarówno w cytowanym powyżej tekście o próbie kupienia daru Ducha Świętego ale również w pismach apokryficznych jak „Dzieje Piotra” pisujących walkę stoczoną między św. Piotrem a Szymonem Magiem, którą, wzywając Jezusa Piotr wygrywa.

Ślady ścierania się w tekstach kanonicznych to liczne wspomnienia o fałszywych prorokach, czy to w liście Pawła do Galatów, czy też w omawianym już tu liście Judy, dwóch Piotra. Ślady ścierania się chrześcijan z nazarejczykami widzimy nie tylko podczas trzeciej ostatniej wizyty Pawła w Jerozolimie, o czym już wcześniej pisałem, ale również w sporze między Piotrem i Pawłem, opisanym w „Liście do Galatów” [Ga 2, 11-14], gdzie ci z otoczenia Jakuba wyraźnie nie akceptowali nawróconych a pogaństwa, nie chcieli spożywać z nimi wspólnych posiłków, agap, podczas, których dyskutowano o sprawach wiary.

O ile ewangelie są opisem życia a w zasadzie głównie krótkiego okresu działalności Jezusa, „Listy apostolskie” są już pismami, które stanowią nauczanie teologiczne, rozwiązywanie sporów i zaradzaniem problemów powstałych w Kościołach pierwszych chrześcijan w różnych miastach i tu praktycznie zawarta jest już nauka Pawła, przekonywanie przez Pawła iż tylko jego nauka jest tą „prawdziwą” nauką. O ile uczniowie Jezusa byli ludźmi o ograniczonym wykształceniu, Paweł (żyd, faryzeusz, uczony w Piśmie, obywatel Rzymu, urodzony i wychowany w kulturze Grecji) był człowiekiem dobrze przygotowanym do wyprowadzenia tej nauki poza zakres sekty w judaizmie w świat kultury morza śródziemnego.

Pierwszą próbę ustalenia kanonu pism chrześcijańskich podjęto w sporządzonym w Rzymie ok. roku 170-180 n.e. prywatnym katalogu pism „Nowego testamentu” określanym jako kanon Muratoriego. Kanon ten podzielił pisma na powszechnie czytane w Kościele, czytane nie wszędzie, dozwolone dla prywatnej lektury oraz odrzucone jako heretyckie. W kanonie tym nie uwzględniono, spośród dziś uznawanych za pisma natchnione, listów takich jak listy Piotra, trzeci list Jana, list do Hebrajczyków i list Jakuba. Dzisiaj uznawane pisma natchnione ustalono podczas synodu kartagińskiego w roku 397, choć jeszcze później różne Kościoły uznawały pewne pisma za kanoniczne lub nie. Ostatecznie wszelkie dyskusje na temat „Pism natchnionych” zamknął Sobór Trydencki w roku 1546.

Więc czym są „pisma natchnione”? Nic nie wskazuje na to, że są to pisma w jakikolwiek sposób przez Boga zatwierdzone. To pisma, które w Kościele najczęściej czytano i w końcu uznano za najlepiej oddające naukę Kościoła chrześcijan, Kościoła nawróconych z pogaństwa. Spośród czterech ewangelii tylko jedną, Mateusza, uznaje się za pisaną w środowisku i dla środowiska nazarejczyków. Z listów pisanych przez tych, co słuchali Jezusa bezspornym, bo potwierdzonym przez starożytnych „Ojców Kościoła” jest jeden list Piotra, trzy listy Jana i list Jakuba (Młodszego). W kanonie wyraźnie brakuje zdania i wypowiedzi podstawowego dla nauki Jezusa Kościoła Jerozolimskiego, w tym wypowiedzi Jakuba Sprawiedliwego, brata pańskiego, który po odejściu Jezusa był przywódcą tej sekty w judaizmie. Jak z tego widać, „Biblia” to księga środowisk nawróconych z pogaństwa, Kościoła którego wiarę ukształtowała nauka Jezusa, ale również wierzenia i zwyczaje ludów Morza Śródziemnego, a także kolejnych ludów przyjmowanych do chrześcijaństwa. A „Pisma Natchnione” to pisma uznawane przez tenże Kościół za pisma święte.

Autorstwo: Zawisza Niebieski
Zdjęcie: Fotografie Link (CC0)
Źródło: WolneMedia.net

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars Liczba głosów: 7, średnia ocena: 4,86 (max 5)
Loading...

TAGI: , ,

Poznaj plan rządu!

OD ADMINISTRATORA PORTALU

Hej! Cieszę się, że odwiedziłeś naszą stronę! Naprawdę! Jeśli zależy Ci na dalszym rozpowszechnianiu niezależnych informacji, ujawnianiu tego co przemilczane, niewygodne lub ukrywane, możesz dołożyć swoją cegiełkę i wesprzeć "Wolne Media" finansowo. Darowizna jest też pewną formą „pozytywnej energii” – podziękowaniem za wiedzę, którą tutaj zdobywasz. Media obywatelskie, jak nasz portal, nie mają dochodów z prenumerat ani nie są sponsorowane przez bogate korporacje by realizowały ich ukryte cele. Musimy radzić sobie sami. Jak możesz pomóc? Dowiesz się TUTAJ. Z góry dziękuję za wsparcie i nieobojętność!

Poglądy wyrażane przez autorów i komentujących użytkowników są ich prywatnymi poglądami i nie muszą odzwierciedlać poglądów administracji "Wolnych Mediów". Jeżeli materiał narusza Twoje prawa autorskie, przeczytaj informacje dostępne tutaj, a następnie (jeśli wciąż tak uważasz) skontaktuj się z nami! Jeśli artykuł lub komentarz łamie prawo lub regulamin, powiadom nas o tym formularzem kontaktowym.

Dodaj komentarz

Chcesz skomentować? Zaloguj się!
  Subskrybuj  
Powiadom o